Skoro materace kieszonkowe oferują tak wysoki poziom wygody, po co wymyślono innego rodzaje materacy? Jak choćby materace lateksowe czy termoelastyczne. Po co wciąż poszukuje się nowych, coraz to innych rozwiązań, jak choćby różnego rodzaju, coraz to nowocześniejsze pianki?

Odpowiedzią jest precyzja dopasowania.

Gdy ugina się jedna sprężyna w materacu kieszonkowym, nie powoduje to ugięcia się pozostałej powierzchni materaca. Ugina się jedynie ta jedna sprężyna i kilka z jej sąsiedztwa.

To świetne rozwiązanie. Wyznacza standard. Jest całkiem wystarczające dla całkiem pokaźniej ilości ludzi, którzy chcą spać wygodnie, ale niekoniecznie doskonale komfortowo.

Bo trzeba zdać sobie sprawę, że mimo wszystko powierzchnia reakcji na ugięcie jednej sprężyny to: szerokość tej sprężyny i tych sprężyn z sąsiedztwa, które - pociągnięte przez kieszonki - ugięły się także. Nie wszyscy uważają, że powierzchnia ta jest dostatecznie mała, aby nie można było jej dalej zmniejszyć - i dostarczyć ciału dalszych stopni wygody.

Średnio materac kieszonkowy ma jakieś 300 sprężyn w rozmiarze 100/200. Daje to 300 punktów podparcia. 300 potencjalnych miejsc ugięcia materaca.

Sporo? Jasne, że tak. Ale punktów tych może być więcej. Znacznie więcej.

Istnieje specjalny typ materac sprężynowych, kieszonkowych, który posiada w tym samych rozmiarze 1000 sprężyn. Są to tak zwane materace typu multi-pack.

Sprężyny te są mniejsze, umieszczone w mniejszych kieszonkach, a to powoduje, że ugięcie jednej sprężyny daje mniejszą powierzchnię reakcji, niż w przypadku materacy kieszonkowych klasycznych.

Czułość takim materacy jest po prostu większa - i przez to dokładniejsza jest także precyzja dopasowania do ciała.

Wadą materacy multi-pack (zwanych także materacami 1000 sprężyn) jest ich znacznie wyższa cena, w stosunku do klasycznych materacy kieszonkowych. Ale - nie ma co do tego wątpliwości - poziom wygody wzrasta znacznie.